Zwierzę
Daniel zwyczajny
Dwie odmiany barwne w jednym zoo i poroże, które samce odnawiają co roku.
Język treści
W Akcent ZOO daniele hodowano w dwóch odmianach barwnych: płowej i niemal białej, leucystycznej. Ta druga nie jest tym samym co albinizm. Zróżnicowanie koloru w obrębie jednego gatunku jest więc częścią historii miejscowej kolekcji, a nie powodem, by uznać zwierzęta za różne gatunki.
Samiec daniela nosi poroże, które odrasta każdego roku. Samica jest nazywana łanią, a młode cielęciem. Daniele żyją w stadach, przy czym samce oraz samice z potomstwem mogą tworzyć osobne grupy. Organizacja stada zmienia się wraz z etapem życia zwierząt.
Żerują chętnie o świcie i o zmierzchu, a resztę dnia przeznaczają w dużej mierze na odpoczynek. Ich pokarm stanowią trawy, zioła, żołędzie, liście, pąki, pędy oraz kora. Skład diety zależy od pory roku i tego, co jest dostępne.
Łania ukrywa młode w gęstych zaroślach i wraca do niego kilka razy w ciągu dnia. Samiec nie bierze udziału w opiece.
W białostockim wybiegu cień i możliwość wypoczynku zapewniają stare drzewa liściaste, zachowane jako część otoczenia zwierząt.
Dla dzieci
Daniele jednego gatunku mogą różnić się kolorem. W Akcent ZOO hodowano osobniki płowe oraz niemal białe. Te jasne nazywamy leucystycznymi. Nie jest to to samo co albinizm, choć z daleka oba określenia mogą kojarzyć się z bielą.
Samiec nosi poroże, które co roku odrasta. Samica to łania, a młode to cielę. Daniele żyją w stadach, ale samce i samice z młodymi mogą tworzyć osobne grupy. Chętnie jedzą o świcie i wieczorem, a w ciągu dnia odpoczywają.
W ich menu są trawy, zioła, żołędzie, liście, pąki, pędy i kora. Jedzenie zmienia się zależnie od sezonu. Matka ukrywa małe cielę w zaroślach i wraca do niego kilka razy dziennie. Na białostockim wybiegu stare drzewa dają zwierzętom cień i spokojne miejsca odpoczynku.
Pytanie 1 z 2
Jak określa się niemal białą odmianę daniela opisaną w Akcent ZOO?
- Lokalizacja
- Wybieg nr 10