Zwierzę
Konik polski
Krępy rodzimy koń o myszatej maści, ciemnej grzywie i charakterystycznej prędze na grzbiecie.
Język treści
Typową cechą konika polskiego jest myszata maść z ciemną pręgą na grzbiecie. Grzywa i ogon są czarne, a odcień sierści może być jaśniejszy albo ciemniejszy. Zestaw tych cech daje rozpoznawalny wygląd, odmienny od wielu ras koni spotykanych w rekreacji.
Konik polski ma niewielkie rozmiary oraz krępą, mocną budowę. Jest rasą konia, a nie określeniem każdego małego lub młodego konia z Polski. Wykorzystuje się go między innymi w rekreacji, pracy w zaprzęgu oraz hipoterapii.
Rasa dobrze znosi trudne warunki pogodowe i jest zaradna w zdobywaniu pokarmu. Koniki potrafią przetrwać okresowe niedobory paszy i nadrobić je w sprzyjającej porze roku. Te właściwości mają znaczenie w hodowli rezerwatowej, w której zwierzęta przez cały rok korzystają z rozległego terenu.
Z białostocką hodowlą związane są ogiery Goliat i Gigant, urodzone odpowiednio w 2014 i 2015 roku. Klacz Jasnota przyjechała natomiast z Torunia. Jedna grupa zwierząt łączy więc potomstwo urodzone na miejscu z osobnikiem przywiezionym z innego ośrodka.
Dla dzieci
Myszata sierść i ciemna pręga na grzbiecie pomagają rozpoznać konika polskiego. Ma on czarną grzywę i ogon. Sama sierść może być jaśniejsza albo ciemniejsza, ale zestaw tych cech jest charakterystyczny dla rasy.
To niewielki, mocno zbudowany koń. Słowa „konik polski” są nazwą rasy, a nie nazwą każdego źrebaka urodzonego w Polsce. Koniki wykorzystuje się w rekreacji, zaprzęgach i hipoterapii. Dobrze znoszą trudną pogodę i zaradnie zdobywają pożywienie. Potrafią przetrwać okres, w którym paszy jest mniej, a później nadrobić te braki.
W historii białostockiej hodowli pojawiają się Goliat i Gigant, ogiery urodzone tutaj w 2014 i 2015 roku. Jasnota jest klaczą przywiezioną z Torunia. Każde zwierzę ma więc własną historię, choć wszystkie należą do tej samej rasy.
Pytanie 1 z 2
Jaka cecha umaszczenia jest typowa dla konika polskiego?
- Lokalizacja
- Wybieg nr 9