Ostatnie lato

Latem 1939 roku fikcyjna rodzina z Łodzi wynajmuje willę na wakacje. Różny wiek i zainteresowania bohaterów służą pokazaniu kilku sposobów odpoczynku przed wojną. Sama willa jest autentyczna: pochodzi z Rudy Pabianickiej, która była wówczas popularnym miejscem letnich wyjazdów łodzian.

Scenariusz nie odtwarza biografii konkretnych mieszkańców domu. Wyposażenie dobrano do sytuacji i stylu życia wymyślonych postaci. Aranżację przygotowali Magdalena Gonera i Filip Appel, korzystając ze wspomnień o letniskach oraz konsultacji dotyczących międzywojennych wnętrz. Pomocne były materiały związane z Rudą, Kolumną, Świdrem i Otwockiem.

Ekspozycję można poznawać na dwa sposoby: śledzić historię budynku i dawnego wypoczynku albo wejść w rolę gościa wakacyjnego domu. Czytelnia i wydzielona część poświęcona historii wypoczynku uzupełniają scenariusz o informacje o rozrywkach lat trzydziestych. Dzięki temu fikcyjna rodzina ma wyraźne historyczne tło. Jej wakacje są scenariuszem wystawy, nie udokumentowanym pobytem dawnych właścicieli willi. Obok opowieści o letnikach pozostaje więc miejsce na poznanie rzeczywistej historii willi i miejscowości, z której pochodzi.