Poczekalnia tramwajowa ze Zgierza

Drewniana poczekalnia służyła pasażerom na placu Kilińskiego w Zgierzu, przy końcu linii łączącej miasto z Łodzią. Połączenie uruchomiono 19 stycznia 1901 roku. Tramwaje docierały na Nowy Rynek, jak dawniej nazywano ten plac, a nie na główny rynek miasta. Poczekalnia była częścią tej podmiejskiej komunikacji.

Wnętrze miało ogrzewaną piecem salę dla podróżnych oraz pomieszczenia techniczne. W późniejszym okresie działał tu także kiosk Ruchu i wydzielone miejsce dla pracowników tramwajów. Budynek miał duży zegar z tarczami widocznymi z dwóch stron. Niewielka drewniana zabudowa łączyła więc obsługę pasażerów z zapleczem personelu. Nie była jedynie zadaszeniem przystanku: dawała podróżnym zamknięte pomieszczenie, w którym mogli czekać na odjazd.

W czerwcu 1984 roku zużytą poczekalnię rozebrano pod nadzorem konserwatora zabytków. Elementy przechowywano w zajezdni Brus. Po latach budynek odbudowano, a w 2008 roku ustawiono w skansenie przy muzeum. Dzisiejszy obiekt jest zatem rekonstrukcją dawnej poczekalni, nie budynkiem zachowanym bez zmian w miejscu, dla którego powstał.