Punkt zainteresowania
Volkswagen Karmann Ghia
Włoska linia nadwozia i technika spokrewniona z Garbusem.
Język treści
Karmann Ghia należała do ulubionych samochodów Ewy Sucheckiej. W 2014 roku towarzyszyła właścicielce podczas motoryzacyjnego spotkania w Sopocie. Eleganckie nadwozie wyróżnia ten model wśród bardziej użytkowych Volkswagenów z kolekcji.
Pod nazwą Karmann Ghia spotkały się dwie firmy. Włoska Ghia odpowiadała za projekt nadwozia, a niemiecki Karmann za jego wykonanie w Osnabrück. Volkswagen dostarczał techniczną podstawę wywodzącą się z Garbusa. Znana konstrukcja mechaniczna otrzymała zatem zupełnie inne opakowanie.
Coupé typu 14 weszło do produkcji w 1955 roku. Miało układ siedzeń 2+2: dwa miejsca z przodu i mniejsze z tyłu. Opływowa linia, niski dach oraz szerokie nadwozie nadawały mu charakter odmiennego samochodu, choć zachowano pokrewieństwo z popularnym modelem marki.
Produkcja tej odmiany coupé trwała do 1974 roku. Jej dzieje obejmują prawie dwie dekady zmian w motoryzacji. W Pępowie Karmann Ghia reprezentuje osobny kierunek rozwoju Volkswagena: samochód wybierany również dla wyglądu, obok aut rodzinnych i dostawczych.
Dla dzieci
Karmann Ghia to samochód o niskim dachu i łagodnych, zaokrąglonych liniach. Ewa Suchecka szczególnie go lubiła. W 2014 roku przyjechał z kolekcją muzeum na spotkanie samochodowe w Sopocie.
Przy powstaniu modelu współpracowały trzy firmy. Ghia z Włoch zaprojektowała wygląd, Karmann z Niemiec budował nadwozie, a Volkswagen dostarczał technikę znaną z Garbusa. Wersję coupé produkowano od 1955 do 1974 roku. Miała dwa przednie siedzenia i dwa mniejsze z tyłu. Takie rozmieszczenie miejsc określa się krótkim zapisem 2+2.
Pytanie 1 z 2