Zwierzę
Hipopotamek karłowaty
Samotny mieszkaniec zachodnioafrykańskich lasów szuka pożywienia po zmroku.
Język treści
Hipopotamek karłowaty prowadzi życie ukryte w roślinności Afryki Zachodniej. Jego środowiskiem są podmokłe lasy, bagna i brzegi zbiorników wodnych. Poza okresem godowym najczęściej żyje samotnie. Nie tworzy więc wielkich skupisk, z którymi łatwo skojarzyć jego większego krewniaka.
W ciągu dnia często odpoczywa w wilgotnej ziemi. Jego skóra nie chroni dostatecznie przed utratą wody, dlatego wilgoć ma dla niego bezpośrednie znaczenie. Po pokarm wyrusza zwykle nocą. Przemieszcza się ścieżkami wydeptanymi w gęstej roślinności, zamiast przedzierać się za każdym razem nową drogą. Ten rytm życia tłumaczy, dlaczego odpoczynek za dnia należy do naturalnych zachowań gatunku.
Jest roślinożercą. Zjada młode pędy i gałązki, korzenie, opadłe owoce, trawy oraz zioła. Do odrywania kawałków pokarmu służą mu grube, mocne wargi. To one wykonują pracę, którą łatwo przypisać samym zębom. Po około sześciomiesięcznej ciąży samica rodzi jedno młode. Przez kolejne sześć do ośmiu miesięcy karmi je mlekiem. Życie hipopotamka łączy więc wodę, osłonę lasu i nocne żerowanie, a jego dieta pozostaje znacznie bardziej urozmaicona niż sama trawa.
Dla dzieci
Hipopotamek karłowaty mieszka w wilgotnych lasach Afryki Zachodniej. Lubi okolice wody i bagna. Zwykle żyje sam. W dzień często odpoczywa w wilgotnym miejscu, bo jego skóra łatwo traci wodę.
Po zmroku rusza szukać jedzenia. Korzysta ze ścieżek wydeptanych wśród roślin. Zjada pędy, korzenie, owoce, trawy i zioła. Kawałki pokarmu odrywa mocnymi wargami. Jego duży pysk nie oznacza więc, że poluje na inne zwierzęta.
Mama rodzi jedno młode po około sześciu miesiącach ciąży. Potem przez kilka miesięcy karmi je mlekiem. Dla hipopotamka las jest schronieniem, a wilgoć pomaga chronić ciało przed wysychaniem. Drzemka w dzień pasuje do jego nocnego trybu życia.
Pytanie 1 z 2