Zwierzę
Żubr europejski
Leśny roślinożerca korzysta z polan i łąk, a jego stado ma rodzinną strukturę.
Język treści
Żubr kojarzy się z lasem, ale po jedzenie często wychodzi na łąki i polany. Zjada trawy, zioła i turzyce, a także liście, pędy oraz korę drzew i krzewów. Las mieszany z podmokłymi polanami łączy osłonę drzew z otwartą przestrzenią do żerowania.
Gatunek żyje również w Polsce. Jego ostojami są między innymi Puszcza Białowieska, Puszcza Borecka, Puszcza Knyszyńska i Bieszczady. Rodzinne grupy składają się z samic, cieląt oraz młodzieży. Młody samiec około trzeciego roku życia opuszcza taką grupę i może dołączyć do innych samców. Skład stada zmienia się więc wraz z wiekiem zwierząt.
W okresie godowym byki towarzyszą krowom i wydają charakterystyczne dźwięki zwane chruczeniem. Ciąża trwa prawie dziewięć miesięcy. Przed porodem samica oddala się od grupy, a cielę rodzi w odosobnieniu. Dopiero później młode staje się częścią rodzinnego stada.
Gęsta sierść pomaga żubrom przetrwać chłodne miesiące. Kiedy robi się cieplej, zwierzęta linieją i zmieniają okrywę na letnią. Wygląd futra wiosną może więc różnić się od zwartej zimowej szaty. Zmiana ta wynika z pór roku, tak samo jak sezonowy rytm rozrodu.
Dla dzieci
Żubr mieszka w lesie, ale często je na łące lub polanie. Zjada trawy, zioła, liście, młode pędy i korę. W Polsce żyje między innymi w Puszczy Białowieskiej i Bieszczadach.
W rodzinnej grupie są samice, cielęta i starsze młode. Samce po osiągnięciu około trzech lat opuszczają taką rodzinę i mogą trzymać się z innymi samcami. Przed narodzinami cielęcia mama odchodzi od stada w spokojne miejsce.
Zimą żubra chroni gęsta sierść. Gdy przychodzi ciepło, wymienia ją na lżejszą. To nazywamy linieniem. Dlatego ten sam żubr może wyglądać inaczej w różnych porach roku. Jego codzienne życie łączy odpoczynek w lesie z żerowaniem na otwartej przestrzeni.
Pytanie 1 z 2