Iglica

Iglicę zaprojektował inżynier Stanisław Hempel. Ustawiono ją w 1948 roku z okazji Wystawy Ziem Odzyskanych, ponad trzy dekady po otwarciu Hali Stulecia. Stalowy monument stał się powojennym dodatkiem do wcześniejszego układu terenów wystawowych, a nie częścią projektu z 1913 roku.

Konstrukcja waży 44 tony. Trzy odnóża podstawy miały symbolizować robotników, chłopów i inteligencję pracującą. Był to język propagandy towarzyszącej wystawie: odbudowę zniszczonego Wrocławia przedstawiano jako wspólne dzieło tych grup społecznych.

Pierwotny projekt przewidywał na szczycie układ aluminiowych luster odbijających światło reflektorów. Burza uszkodziła tę instalację jeszcze przed oficjalnym odsłonięciem. Pozostawione wysoko nad ziemią fragmenty trzeba było usunąć, dlatego dzisiejsza sylwetka nie ma zaplanowanego przez Hempla lustrzanego zwieńczenia.

Z pierwotnym zwieńczeniem Iglica mierzyła 106 metrów. Kolejne ingerencje w jej szczyt skróciły konstrukcję; pomiar przeprowadzony przy remoncie w 2016 roku wykazał 90,30 metra. Różnica między tymi liczbami nie oznacza dwóch sposobów mierzenia tego samego stanu: opisują one obiekt przed zmianami i po nich.