Sala Lwa Jaskiniowego

Nazwę sali dała niemal kompletna czaszka lwa jaskiniowego znaleziona podczas badań. Zwierzę należało do fauny plejstoceńskiej, której szczątki zachowały się w Jaskini Niedźwiedziej. Przy trasie widać stanowisko paleontologiczne z kośćmi pozostawionymi jeszcze w otaczającym je materiale. Nie wszystkie znaleziska wydobyto więc i przeniesiono do gablot.

Widoczna przestrzeń jest tylko górną częścią znacznie większej komory. Osady sięgają niemal stropu, a chodnik turystyczny poprowadzono po ich powierzchni. Zwiedzający znajdują się tu w najniższym miejscu środkowego piętra jaskini. Pozorna wysokość sali nie odpowiada jej pełnym rozmiarom: znaczną część objętości zajmuje materiał nagromadzony pod stopami.

Kości w jaskiniach mogą pochodzić od zwierząt, które w nich przebywały, od ofiar drapieżników albo zostać przyniesione przez wodę. Takie różne drogi gromadzenia szczątków występują w Jaskini Niedźwiedziej. Samo znalezienie kości nie dowodzi zatem, że zwierzę żyło dokładnie w miejscu znaleziska. Oglądane razem szczątki i osady są materiałem do odtwarzania historii dawnej fauny, a nie tylko zbiorem pojedynczych kości.