Cmentarz Powązkowski

Na miniaturowym Cmentarzu Powązkowskim figurki warszawiaków odwiedzają groby bliskich. Ta scena przedstawia codzienny, osobisty wymiar pamięci, obok którego w historii rzeczywistych Powązek pojawiają się nazwiska architektów, twórców i społeczników.

Początki cmentarza sięgają 1790 roku. Nekropolię wytyczono wówczas za miastem, na ziemi ofiarowanej przez rodzinę Korwin-Szymanowskich; przenoszenie pochówków poza zwartą zabudowę wiązało się z troską o warunki sanitarne.

Pierwotny teren zajmował zaledwie 2,6 hektara. Z czasem przyłączano następne obszary, co pozostawiło ślad w numeracji kwater: ich oznaczenia nie tworzą prostego, kolejnego ciągu na planie cmentarza.

Projekt kościoła świętego Karola Boromeusza i katakumb powierzono Dominikowi Merliniemu, architektowi pracującemu dla Stanisława Augusta. Kościół poświęcono w 1792 roku. Opowieść o pierwowzorze miniatury zaczyna się więc od niewielkiego cmentarza pod Warszawą, a nie od gotowej nekropolii o dzisiejszej rozległości.