Gruba Kaśka

Model Grubej Kaśki przedstawia budowlę stojącą w nurcie Wisły. Jej rzeczywisty pierwowzór jest studnią infiltracyjną, a nie wieżą widokową czy magazynem: zbiera wodę przesączającą się przez naturalne warstwy piasku i żwiru pod dnem rzeki.

Budowę ujęcia rozpoczęto w 1953 roku, a pierwsza woda trafiła do warszawskich kranów we wrześniu 1964 roku. Koncepcja wykorzystuje poddenną infiltrację, czyli wstępne oczyszczanie podczas przechodzenia wody przez rzeczne osady.

Wokół studni rozmieszczono promieniście piętnaście drenów, czyli perforowanych rur. Pobierają wodę na głębokości około siedmiu metrów pod dnem Wisły; najbardziej rozbudowana część układu nie jest więc tym, co widać ponad powierzchnią rzeki.

Zebrana woda trafia do wnętrza studni, skąd pompy kierują ją do dalszych etapów uzdatniania. Widoczna bryła jest częścią instalacji połączonej z prawym brzegiem tunelem, którego budowę rozpoczęto w 1960 roku.