Historyczne chodniki

Kopalnia Liczyrzepa działała w XIX wieku jako zakład wydobywający fluoryt i marmury. Sztolnie o numerach 9 i 9a służyły później poszukiwaniom uranu, a następnie szkoleniu górników. Wyrobisko poszukiwawcze nie jest tym samym co miejsce regularnego wydobycia. Jego zadaniem było sprawdzenie złoża, nie zawsze zakończone znalezieniem surowca nadającego się do eksploatacji. Późniejsza funkcja szkoleniowa oznaczała kolejne zastosowanie już wykonanych podziemnych korytarzy.

Dawne chodniki towarzyszą dziś ekspozycji autentycznych urządzeń i ręcznych narzędzi górniczych. Przewodnik objaśnia stosowane techniki wydobycia oraz codzienną pracę załogi. Prace w sztolni numer 9 prowadzono w latach 1948-1951. Był to powojenny etap rozpoznawania górotworu, odrębny od XIX-wiecznej eksploatacji fluorytu.

Część wyrobisk zabezpiecza obudowa betonowa lub stalowa obudowa łukowa. Tam, gdzie osłania ściany, skała znika za konstrukcją; odsłonięte fragmenty zachowują czytelny rysunek warstw i spękań. Podczas oglądania chodników porównaj osłonięte odcinki z odsłoniętą skałą. Na tej różnicy opiera się odbiór całego wnętrza: obok pracy górników widoczna jest budowa górotworu, do której musieli dostosować swoje wyrobiska.