Punkt zainteresowania
Chrzcielnica
Polichromowane drewno i herby fundatorów w najstarszym zachowanym elemencie wyposażenia.
Język treści
Chrzcielnica z 1661 roku należy do najwcześniejszego wyposażenia świątyni. Powstała zaledwie kilka lat po pierwszym nabożeństwie w nowym kościele. Jest starsza od obecnej ambony i ołtarza, które wykonano dopiero w następnym stuleciu.
Wykonał ją Pankratius Werner z Jeleniej Góry. Jest drewniana i polichromowana, czyli pokryta wielobarwną dekoracją malarską. Rzeźba oraz kolor wspólnie tworzą jej wygląd, podobnie jak w innych elementach wyposażenia świdnickiego wnętrza.
Chrzcielnicę zdobią herby rodzin fundatorskich, między innymi von Nostitzów, von Bergerów, von Czettritzów i von Sommerfeldów. Znaki rodowe zachowały pamięć o osobach wspierających parafię. Religijna funkcja przedmiotu łączy się tu z materialnym świadectwem dawnych fundacji.
Chrzcielnica służy obrzędowi chrztu. Z jej funkcją wiąże się nazwa Hali Chrztów, urządzonej w dawnej zakrystii. Poznawanie jej historii prowadzi do najstarszej warstwy wyposażenia kościoła, zanim wnętrze zyskało swój osiemnastowieczny przepych.
Dla dzieci
Chrzcielnica jest przedmiotem używanym podczas chrztu. Świdnicka pochodzi z 1661 roku, więc powstała niedługo po zbudowaniu kościoła. Wyrzeźbił ją Pankratius Werner z Jeleniej Góry. Wykonał ją z drewna, które następnie ozdobiono kolorami.
Na chrzcielnicy są herby rodzin, które wspierały jej powstanie. Herb był znakiem rozpoznawczym rodu, podobnie jak podpis wskazuje autora listu. Chrzcielnica należy do Hali Chrztów, dawnej części zakrystii. Jest starsza od wielkiego ołtarza i ambony, dlatego pomaga wyobrazić sobie wcześniejsze wyposażenie świątyni.
Pytanie 1 z 2
Z jakiego materiału wykonano chrzcielnicę?
- Lokalizacja
- Hala Chrztów; możliwość podejścia zależy od aktualnego zakresu prac konserwatorskich.