Punkt zainteresowania
Empory i chóry cechowe
Wielopoziomowe galerie ze scenami biblijnymi i znakami dawnych fundatorów.
Język treści
Empory są galeriami biegnącymi wokół wnętrza kościoła. Dwie główne kondygnacje powstały wraz ze świątynią w latach 1656-1657. Taki układ pozwalał umieścić wiernych również ponad poziomem parteru, wykorzystując wysokość drewnianego budynku.
Z czasem pomiędzy głównymi poziomami dodawano węższe chóry cechowe. Własne miejsca mieli między innymi stolarze, szklarze, kuśnierze i tkacze. Cechy zrzeszały rzemieślników określonego zawodu; ich obecność pozostawiła w kościele rozpoznawalne znaki i dekoracje.
Balustrady pokrywają sceny biblijne, inskrypcje i herby. Wśród dekoracji są także epitafia, czyli upamiętnienia zmarłych. Powierzchnie otaczające miejsca siedzące służyły zatem przekazywaniu treści religijnych oraz zachowaniu pamięci o osobach i rodzinach związanych z parafią.
W 1708 roku do układu dołączyła empora pośrednia zwana chórem szkolnym. Kolejne loże i galerie uzupełniały wcześniejszą konstrukcję, zamiast powstawać jednocześnie według jednego projektu wystroju. Dzisiejsze wnętrze zachowuje ślady tych narastających potrzeb i fundacji.
Dla dzieci
Empory przypominają balkony wewnątrz kościoła. Dzięki nim ludzie mogli siedzieć również wyżej, a nie tylko na parterze. Dwa główne poziomy zbudowano razem ze świątynią. Później dodawano pomiędzy nimi kolejne galerie.
Swoje miejsca miały grupy rzemieślników, na przykład stolarze i tkacze. Na balustradach widać obrazy biblijne, napisy i herby. Są też pamiątki po zmarłych członkach parafii. W 1708 roku powstał chór szkolny. Dekoracje galerii opowiadają więc o wierze, ale także o mieszkańcach dawnej Świdnicy i ich zawodach.
Pytanie 1 z 2
Czym są empory?
- Lokalizacja
- Galerie wokół wnętrza; dekoracje oglądane z parteru.