Żarłacz rafowy czarnopłetwy

Trójkątna płetwa grzbietowa z czarną końcówką jest charakterystycznym znakiem żarłacza rafowego czarnopłetwego. W naturze zwierzę często pływa tak płytko, że płetwa wystaje ponad powierzchnię. Nie musi więc schodzić w oceaniczną głębię, by znaleźć odpowiednie środowisko. Gatunek zamieszkuje wody Indopacyfiku, w pobliżu raf koralowych. Korzysta z lagun i obrzeży raf, gdzie występują ryby będące jego pokarmem.

Poluje na niewielkie ryby, ośmiornice i krewetki; jego dieta może też obejmować padlinę. Ten jadłospis łączy go z różnymi mieszkańcami rafy, od drobnych kręgowców po bezkręgowce. To rekin żyworodny: samica wydaje na świat żywe młode, zamiast składać jaja w osłonkach na dnie. Łódzkie zoo podaje od dwóch do pięciu młodych w miocie.

Zagrożenia obejmują przypadkowe zaplątanie w sieci rybackie, czyli przyłów, oraz degradację raf i zmniejszenie zasobów pokarmu. Rekiny bywają również poławiane dla płetw i oleju z wątroby. W Orientarium żarłacze należą do mieszkańców dużych zbiorników oceanicznych. Przejście tunelem pozwala oglądać ryby z perspektywy osoby znajdującej się poniżej powierzchni wody.