Gibon ungko

Długie ramiona i palce gibona ungko są przystosowane do poruszania się wysoko w koronach drzew. Gibon nie ma ogona, a jego sylwetkę kształtują przede wszystkim kończyny. W naturze zamieszkuje wilgotne lasy tropikalne Sumatry i Półwyspu Malajskiego. Nadrzewny świat dostarcza mu miejsc odpoczynku, dróg przemieszczania się i pokarmu. Zwierzę sprawnie wspina się oraz skacze pomiędzy podporami.

Ungko prowadzi dzienny tryb życia. W jadłospisie dominują owoce, liście i kwiaty, uzupełniane czasem owadami. Futro może być czarne lub brązowoszare. U obu płci zdarzają się białe brwi, natomiast dorosłe samce wyróżniają jasne policzki. Te drobne szczegóły ubarwienia pomagają odróżnić ungko od innych gibonów.

Rodzina tworzy niewielką grupę. Zazwyczaj rodzi się jedno młode, które przez długi czas korzysta z opieki matki i pozostaje w grupie aż do osiągnięcia dojrzałości. Dla takiego mieszkańca koron drzew utrata lasu oznacza znacznie więcej niż brak cienia: znikają podpory do przemieszczania się, kryjówki i drzewa pokarmowe. Kurczenie się naturalnych siedlisk jest głównym zagrożeniem dla dzikich gibonów ungko.