Zwierzę
Panda mała
Ruda mieszkanka górskich lasów wykorzystuje ogon, pazury i dodatkowy uchwyt nadgarstka.
Język treści
Ruda sierść pandy małej wyraźnie odcina się od białych policzków i jasnych końców uszu. Długi, puszysty ogon zdobią ciemne pierścienie, a brzuch i łapy są ciemniejsze od grzbietu. W naturze zwierzę zamieszkuje wilgotne lasy górskie Himalajów, od Nepalu po Chiny i Mjanmę. Gęsta okrywa włosowa pasuje do chłodnego, górskiego otoczenia, dalekiego od obrazu tropikalnej dżungli.
Panda sprawnie porusza się po drzewach. Częściowo wysuwane pazury pomagają utrzymać chwyt, a ogon służy zachowaniu równowagi. Ma również fałszywy kciuk, czyli specjalny wyrostek kości nadgarstka. Ten dodatkowy uchwyt przydaje się podczas przytrzymywania bambusa. Nie jest to kolejny zwykły palec, lecz inne wykorzystanie elementu szkieletu.
Pędy i liście bambusa stanowią podstawę jej jadłospisu. Panda jest aktywna przede wszystkim nocą, o świcie i zmierzchu; w dzień często odpoczywa na drzewach lub w kryjówkach. Z tego powodu nieruchome zwierzę leżące na gałęzi nie musi być chore ani znudzone. Niszczenie i rozdzielanie lasów na małe fragmenty ogranicza zarówno miejsca odpoczynku, jak i dostęp do pożywienia.
Dla dzieci
Panda mała ma rude futro, białe policzki i długi ogon w ciemne obrączki. Jej dziki dom to wilgotny górski las, gdzie rośnie bambus. Mieszka w Himalajach i okolicznych regionach Azji.
Na gałęziach pomagają jej pazury, a ogon ułatwia utrzymanie równowagi. Przy łapie ma też niezwykły uchwyt zwany fałszywym kciukiem. To wystająca część kości nadgarstka, nie dodatkowy zwyczajny palec. Panda przytrzymuje nim bambus podczas jedzenia.
Liście i pędy bambusa są jej podstawowym pokarmem. Najwięcej dzieje się w jej życiu nocą, o świcie i zmierzchu. W dzień może spokojnie odpoczywać na drzewie. Wycinanie lasu odbiera jej jednocześnie dom i stołówkę, dlatego zachowanie górskich lasów ma tak duże znaczenie.
Pytanie 1 z 2
Czym jest fałszywy kciuk pandy małej?
- Lokalizacja
- Wybieg oznaczony nazwą zwierzęcia na terenie ZOO