Zwierzę
Pingwin Humboldta
Ptak wybrzeży Peru i Chile, związany z zimnym Prądem Humboldta.
Język treści
Domem pingwina Humboldta są wybrzeża Peru i Chile, pozostające pod wpływem zimnego prądu morskiego. To od Prądu Humboldta pochodzi nazwa ptaka. Jego naturalny krajobraz tworzą morskie brzegi, klify i skalne zakamarki, a nie antarktyczny lądolód. Pingwiny tego gatunku żyją kolonijnie, więc ich życie rozgrywa się w sąsiedztwie innych par i młodych.
Podstawowym pokarmem są ryby. Oprócz nich pingwin zjada głowonogi i skorupiaki. Gniazdo zakłada na klifie, w jaskini albo w rozpadlinie skalnej, rzadziej na otwartej przestrzeni. Samica składa dwa jaja, a oboje rodzice wysiadują je przez około 40 dni. W naturze rozród może odbywać się przez cały rok. Opieka nad jajami jest więc zadaniem obydwojga dorosłych, a miejsce gniazdowania wiąże ptaki ze skalistym wybrzeżem. Gatunek uczestniczy w europejskim programie hodowlanym EEP. W Krakowie należy do zwierząt, których obserwacja pozwala porównać życie ptaka morskiego z życiem lądowych ssaków na tej samej trasie.
Dla dzieci
Nie każdy pingwin mieszka pośród antarktycznego lodu. Pingwin Humboldta pochodzi z wybrzeży Peru i Chile w Ameryce Południowej. Przepływa tam zimny Prąd Humboldta, od którego ptak otrzymał nazwę. Pingwiny żyją w koloniach, czyli w sąsiedztwie wielu innych pingwinów.
Ich ulubionym rodzajem pokarmu są ryby. Zjadają także skorupiaki i głowonogi. Na brzegu szukają miejsca na gniazdo: może to być skalna szczelina, jaskinia albo klif. Mama składa dwa jaja. Potem wysiadują je na zmianę oboje rodzice, przez około 40 dni. W naturze młode mogą pojawiać się w różnych porach roku. Europejskie ogrody współpracują przy hodowli tych ptaków w programie EEP. Nadmorska kolonia pingwinów ma więc swoje odpowiedniki także w ogrodach zoologicznych.
Pytanie 1 z 2