Jak powstaje bombka

Wyrób bombki zaczyna się w dmuchalni. Surowcem są szklane rurki, które rzemieślnik rozgrzewa i formuje przez wydmuchiwanie. Wytwórnia używa szkła sodowego lub borokrzemowego. Materiał mięknie w zakresie około 600–800°C, dzięki czemu można nadać mu kształt; nie jest to temperatura całego płomienia palnika.

Po ostudzeniu bańka trafia do srebrzenia od wewnątrz. Nie powinna długo czekać, ponieważ zanieczyszczenia na wewnętrznej powierzchni szkła utrudniają przyleganie srebrnej powłoki. Kolejny etap to malowanie i zdobienie zewnętrznej powierzchni. Program wizyty obejmuje oglądanie pracy w dmuchalni i dekoratorni, a także samodzielne wykonanie bombki warsztatowej.

Kształt i dekoracja powstają zatem oddzielnie. Dmuchacz przygotowuje szklaną bryłę, srebrzenie nadaje jej odbijające światło wnętrze, a dekorowanie pokrywa zewnętrzną ściankę wzorem. Przy oglądaniu gotowej ozdoby rozdziel te trzy warstwy pracy: formę, połysk i rysunek na powierzchni. Wśród narzędzi prezentowana jest również aluminiowa forma do ozdób o określonym kształcie. Takie formy służą wykonywaniu figurek, na przykład domków, choinek, mikołajów i bałwanków, których sylwetka różni się od okrągłej bańki.