Punkt zainteresowania
Transporter opancerzony SKOT
Cztery osie zamiast gąsienic: wspólny projekt polsko-czechosłowacki.
Język treści
SKOT rozwija skrót „Średni Kołowy Transporter Opancerzony”. Pojazd służył do przewozu żołnierzy piechoty, a jego konstrukcję wykorzystywano również jako podstawę wozów łączności i sprzętu inżynieryjnego. Układ jezdny oparto na czterech osiach, co odróżnia go od gąsienicowych pojazdów zgromadzonych w tej kolekcji. SKOT jest efektem współpracy polskich i czechosłowackich konstruktorów oraz zakładów przemysłowych.
Produkcję uruchomiono w październiku 1963 roku w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Czechosłowacja dostarczała część podzespołów, między innymi silniki, a końcowy pojazd trafiał do armii obu państw. Do zakończenia produkcji w 1971 roku zbudowano około 4500 transporterów: 2500 przeznaczono dla Polski, a 2000 dla Czechosłowacji. Witoszowski SKOT reprezentuje więc także historię współpracy przemysłowej, w której pojazd składany w jednym kraju korzystał z dostaw partnera.
Dla dzieci
SKOT przewoził żołnierzy piechoty. Jego nazwa jest skrótem słów „Średni Kołowy Transporter Opancerzony”. Kołowy oznacza, że jeździ na kołach, a opancerzony, że ma ochronny pancerz. Pojazd ma cztery osie. Jego konstrukcja służyła też jako podstawa innych wozów, między innymi do łączności i prac inżynieryjnych.
Przy powstaniu SKOT-a współpracowały Polska i Czechosłowacja. Samochody składano w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Produkcja ruszyła w październiku 1963 roku. Część elementów, w tym silniki, dostarczała Czechosłowacja. Gotowe pojazdy trafiały do armii obu państw.
Do 1971 roku powstało około 4500 transporterów. Dla Polski przeznaczono 2500, a dla Czechosłowacji 2000. SKOT w kolekcji w Witoszowie Dolnym pokazuje zatem także, jak fabryki z dwóch krajów wspólnie budowały jeden rodzaj maszyny. Koła odróżniają go od znajdujących się w zbiorach gąsienicowych pojazdów T-72 i Goździk.
Pytanie 1 z 2
Na ilu osiach oparto układ jezdny SKOT-a?
- Lokalizacja
- Ekspozycja plenerowa