Inkluzje

Owady i fragmenty roślin zamknięte w bursztynie są pozostałościami dawnego lasu. Lepka żywica oblepiała korę, liście oraz drobne zwierzęta, a kolejne wycieki przykrywały to, co zatrzymało się na jej powierzchni. Tak powstawały inkluzje organiczne. W jednej bryłce mogą występować organizmy należące do jednego lub kilku gatunków.

Ekspozycja przedstawia świat sprzed ponad 42 milionów lat za pomocą okazów, dużych powiększeń i dźwięków. Wśród pokazywanych motywów są mrówki oraz muchówki. Powiększenie ułatwia oglądanie szczegółów małych organizmów. Zachowane w żywicy części ciała służą badaczom do rozpoznawania dawnych zwierząt. Fragmenty roślin dostarczają z kolei informacji o roślinności bursztynowego lasu.

Wystawie towarzyszy epigram Marcjalisa o mrówce zamkniętej w bursztynie. Literacki obraz małej istoty przechowanej w żywicy spotyka się tutaj z materiałem paleontologicznym. Nie każda inkluzja zawiera jednak organizm: do nieorganicznych należą pęcherzyki powietrza i wody. W bryłkach spotyka się również piasek i kurz. Okaz pozornie pusty może więc zawierać ślad środowiska, w którym wyciekała żywica, a nie sylwetkę owada. W tym pomieszczeniu znajduje się również cytat z „Wiatru od morza” Stefana Żeromskiego.