Punkt zainteresowania
Diorama wieczoru przędzalnianego
Kołowrotki i odświętne stroje odtwarzają wspólne przędzenie z początku XX wieku.
Język treści
Muzealna diorama wieczoru przędzalnianego przywołuje spotkania odbywające się na początku XX wieku w wielu dolnośląskich miejscowościach. Scenę osadzono we wnętrzu karczmy. Przędzenie było tutaj wspólną czynnością towarzyszącą spotkaniu mieszkańców, a nie wyłącznie samotną pracą domową. Kobiety przędły przygotowane wcześniej włókno lniane. Głównym rekwizytem wieczoru był kołowrotek, urządzenie związane z wytwarzaniem przędzy. Len pojawia się więc w ekspozycji na etapie poprzedzającym gotową tkaninę. Pokaz pracy uzupełniają przedmioty potrzebne do dalszego jej wykonania.
Uczestnicy przywdziewali stroje ludowe. Spotkanie miało obrzędowy, widowiskowy charakter i zazwyczaj łączyło się z biesiadą. Odświętny ubiór wyróżniał je na tle zwyczajnego dnia pracy. Diorama zestawia czynność gospodarczą z formą wspólnego spędzania czasu. Aranżacja umożliwiła pokazanie różnych kołowrotków, warsztatu tkackiego i deseczek tkackich. Zgromadzone sprzęty dokumentują odrębne zadania związane z włóknem oraz tkaniną. Kołowrotek należy do przędzenia, natomiast warsztat tkacki wiąże się z tkaniem. Diorama przedstawia historyczne spotkanie mieszkańców wsi, z jego narzędziami i odświętnym ubiorem.
Dla dzieci
W muzeum odtworzono scenę wspólnego przędzenia w karczmie. Takie spotkania odbywały się na Dolnym Śląsku na początku XX wieku. Kobiety używały przygotowanego wcześniej lnu. Kołowrotek pomagał zamieniać włókna w przędzę, z której później można było tkać.
Uczestnicy zakładali stroje ludowe, a spotkaniu często towarzyszyła biesiada. Praca łączyła się ze wspólnym spędzaniem czasu. W aranżacji pokazano różne kołowrotki, warsztat tkacki i deseczki tkackie. Każde urządzenie wiąże się z innym zadaniem przy tworzeniu tkaniny.
Pytanie 1 z 2