Punkt zainteresowania
Ul figuralny „Młoda para”
Dwie postacie wyrzeźbione z jednej kłody mieszczą dwa osobne ule.
Język treści
„Młoda para”, nazywana też „Dziedzicem z dziedziczką”, jest ulem wyrzeźbionym z jednego kawałka drewna. Wnętrze każdej postaci wydrążono osobno: rzeźba mieściła dwa niezależne ule. Drewnianą powierzchnię pokryto gruntem malarskim i ciemnobrązową farbą olejną. Obiekt pochodzi z Dolnego Śląska i jest datowany na XVII lub XVIII wiek. Autor pozostaje nieznany. Całość ma 190 centymetrów wysokości, 100 centymetrów szerokości i 75 centymetrów głębokości. Użytkowy przedmiot otrzymał zatem rozmiary i sylwetkę dużej rzeźby.
Mężczyzna jest wyższy od stojącej obok kobiety. Ma włosy opadające do ramion, wyrzeźbiony kołnierz, mankiety i pas. Kobieta nosi spiczasty czepiec, z zaznaczonymi drapowaniami przy twarzy. Złączone dłonie tworzą kształt serca: wyznaczają go symetrycznie ustawione kciuki i pozostałe palce. Powierzchnia drewna jest zniszczona. Nie zachowały się zewnętrzne ręce obojga bohaterów ani przednie deski zamykające wnętrza uli. Wyjmowanie tych desek umożliwiało pszczelarzowi dotarcie do plastrów miodu. Brakujące elementy należały więc zarówno do przedstawienia pary, jak i do urządzenia używanego w pasiece.
Dla dzieci
W tej drewnianej parze mogły mieszkać pszczoły. Każda postać była osobnym ulem, chociaż obie wyrzeźbiono w jednym kawałku drewna. Rzeźba pochodzi z Dolnego Śląska, z XVII lub XVIII wieku. Ma 190 centymetrów wysokości.
Mężczyzna ma długie włosy, kołnierz i pas, a kobieta spiczaste nakrycie głowy zwane czepcem. Ich połączone dłonie układają się w serce. Części rzeźby się nie zachowały: brakuje zewnętrznych rąk i desek z przodu. Pszczelarz wyjmował takie deski, żeby dostać się do plastrów miodu. Drewno pomalowano kiedyś ciemnobrązową farbą.
Pytanie 1 z 2