Stacja radiolokacyjna SON-9A

SON-9A służyła artylerii przeciwlotniczej: dostarczała informacji potrzebnych do naprowadzania i kierowania ogniem armat średniego kalibru. Nie była wyrzutnią ani radarem należącym do zestawu KUB. To rozwinięcie wcześniejszej stacji SON-4, produkowane w Polsce na licencji radzieckiej w latach sześćdziesiątych.

Urządzenie miało układ automatycznego śledzenia odległości. Pracowało impulsowo na fali o długości 10 cm. Oprócz odległości mierzyło kierunek do celu i jego kąt wzniesienia, czyli położenie nad horyzontem. Te dane opisują inne zadanie niż samo zauważenie samolotu: stacja pomagała określić jego położenie na potrzeby artylerii. Energia elektryczna była równie niezbędna jak antena i aparatura pomiarowa; z SON-9A współpracował zespół prądotwórczy APG-15M.

Jeleniogórski obiekt nosi numer KOW 311. W 1993 roku przekazała go Jednostka Wojskowa 2773, stacjonująca w mieście. Już wtedy stacja była pozbawiona wewnętrznych urządzeń radiolokacyjnych. Zachowany eksponat przedstawia zewnętrzną postać sprzętu przekazanego przez garnizon, ale nie jest kompletnym, działającym radarem.