Wiatrak koźlak z Zarębek

Wiatrak koźlak z Zarębek pochodzi z końca XIX wieku. Jego śmigi napędzają urządzenia mielnicze: ruch skrzydeł staje się wewnątrz budynku siłą potrzebną do przetwarzania ziarna. Podstawą konstrukcji jest nieruchomy kozioł z pionowym słupem, wokół którego można obrócić cały korpus wiatraka. Dyszel służył do ustawiania budynku tak, aby skrzydła przyjmowały wiatr z właściwego kierunku. Ustawienie młyna było częścią pracy: budynek obracano, podczas gdy jego podstawa pozostawała w miejscu.

Cztery śmigi miały drewniane nakładki, których powierzchnię dostosowywano do siły wiatru. Wnętrze podzielono na dwa poziomy, a ściany osłonięto deskami. Dwuspadowy dach pokrywa gont, z naczółkiem od strony skrzydeł. Obrotowy korpus odróżnia koźlak od młynów, w których do wiatru ustawia się jedynie część dachu ze skrzydłami. Wiatrak stoi w sektorze lasowiackim, wśród zabudowań dawnej wsi. Podczas okazjonalnych prezentacji można zobaczyć poruszające się śmigi, a wraz z nimi pracę napędzanego wiatrem mechanizmu.