Zagroda z Kopci

Zagroda z Kopci pokazuje lasowiackie gospodarstwo puszczańskie zakładane „na surowym korzeniu”, czyli na miejscu świeżo wydartym lasowi. Obszerne budynki ustawiano daleko od siebie, aby w razie pożaru ogień nie objął od razu całego obejścia. Tworzą je chałupa z Cierpisza z 1859 roku, stodoła z Kopci Starych z drugiej połowy XVIII wieku, spichlerz z Kopci-Żarkowiny z końca XVIII wieku i stajnia z Nowej Wsi koło Kolbuszowej z drugiej połowy XIX wieku.

Chałupa ma izbę, przestronną sień i komorę, w której przechowywano żywność oraz cenne przedmioty gospodarzy. W sieni zgromadzono uprząż, żarna, prasę do sera i przybory do wypieku chleba. Zamożność domu pokazują dębowe łóżka, krzesła i przeszklony kredens z ozdobnymi naczyniami. W izbie stoi miodarka: beczułka z korbą, której obrót pozwalał odwirować miód z plastrów. Z otworu lub lejka miód spływał do płaskiego naczynia. Obok sprzętów do codziennego prowadzenia domu znalazło się więc urządzenie związane z pozyskiwaniem miodu.