Od paleolitu do epoki brązu

Wystawa archeologiczna zaczyna opowieść o osadnictwie w dorzeczu Prosny od schyłkowego paleolitu, czyli około 12 tysięcy lat przed naszą erą. Z tą epoką i następującym po niej mezolitem wiążą się narzędzia krzemienne i kamienne.

Rekonstrukcje grobów z wyposażeniem pokazują zwyczaje pogrzebowe dwóch kultur neolitycznych: ceramiki wstęgowej kłutej i ceramiki sznurowej. Epokę brązu reprezentują ozdoby z cmentarzyska kultury przedłużyckiej w Borku oraz ozdoby kultury łużyckiej z cmentarzysk w Masanowie i Szadku.

Schyłek tej epoki przedstawia skarb z Bolesławca, który liczy 61 przedmiotów z brązu, wśród nich fibule i bransolety. Należy do niego zapinka soczewkowa zdobiona perełkowatymi paciorkami i motywem krzyża maltańskiego oraz otwarta bransoleta mankietowata z płaskiej taśmy z ośmioma podłużnymi żebrami, typowa dla wczesnej epoki brązu.

Przełom epok brązu i żelaza to przede wszystkim szpile do spinania odzieży, bransolety, naramienniki i kolie. W epoce żelaza pojawia się ceramika malowana, a typów naczyń jest coraz więcej. Wystawa pokazuje też dwie kolejne rekonstrukcje grobów: kultury pomorskiej i kultury grobów kloszowych.