Galeria obrazów Edwarda Aleksandra Raczyńskiego

Kolekcję tworzył Edward Aleksander Raczyński, znawca sztuki i wieloletni prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Obrazy kupował od lat osiemdziesiątych XIX wieku do lat dwudziestych XX wieku, gromadząc prawie 500 dzieł. Od początku planował pokazać je w publicznie dostępnym gmachu: pierwsze projekty zamówił w 1896 roku u Stanisława Boreckiego, ale budynek stanął dopiero w 1910 roku według projektu Mieczysława Powidzkiego.

Górne światło wpada przez szklane dachy o stalowej konstrukcji z fabryki Cegielskiego. Z 305 obiektów ocalałych z przedwojennej kolekcji galeria pokazuje dziś 297. Układ ekspozycji zrekonstruowano na podstawie przewodnika z około 1926 roku i zdjęć archiwalnych, z obrazami wieszanymi w dwóch, trzech, a nawet czterech rzędach.

W holu wiszą realistyczne prace polskich „monachijczyków”, a w trzech amfiladowych salach obrazy artystów francuskich, belgijskich, hiszpańskich, norweskich i niemieckich, między innymi Besnarda, Zuloagi, Thaulowa i Stucka. Największą salę wypełniają płótna Malczewskiego, Gierymskiego, Podkowińskiego, Boznańskiej, Fałata i Wyczółkowskiego.