Kościół-mauzoleum św. Marcelina

Kościół wybudował Edward Raczyński w latach 1817-1820.

Architektonicznym pierwowzorem była rzymska świątynia zwana Maison Carrée w Nîmes z I wieku przed naszą erą. Do budowy wykorzystano nowoczesny wówczas materiał, żeliwo: odlano z niego bazy i kapitele kolumn, fryz z liści akantu, posągi lwów i antaby na drzwiach.

Wnętrze podzielono na dwie kondygnacje. Górna, o empirowej dekoracji, pełni funkcję kościoła. Dolna jest mauzoleum rodowym w formie romantycznej, średniowiecznej krypty o romańsko-gotyckim wystroju, inspirowanej dawną architekturą Włoch, zwłaszcza Sycylii. Edward Raczyński przeznaczył mauzoleum na miejsce spoczynku swojego dziada Kazimierza Raczyńskiego oraz przodków, których prochy sprowadził z klasztoru w Woźnikach. Spoczywa tu wiele pokoleń Raczyńskich, między innymi Roger Raczyński, którego nagrobek z białego marmuru z całopostaciową rzeźbą wykonał A. A. Salomon w 1865 roku, oraz Edward Bernard Raczyński, twórca Fundacji imienia Raczyńskich.