
Sala · 1770-1776, przebudowy do 1939 roku
Pałac Raczyńskich
Rezydencja z lat 1770-1776 w układzie „między dziedzińcem a ogrodem”, której wnętrza odtworzono jako przedwojenny dom rodu Raczyńskich.
Język treści
Pałac ufundował Kazimierz Raczyński, pisarz wielki koronny, a z czasem marszałek nadworny koronny. Na siedzibę wybrał Rogalin ze względu na malownicze położenie nad doliną Warty i bliskość Poznania. Rezydencję wzniesiono w latach 1770-1776 według projektu nieznanego architekta z kręgu królewskiego. Układ „między dziedzińcem a ogrodem” wywodzi się z baroku, a budowla nosi też cechy rokokowe i wczesnoklasycystyczne.
Już w latach osiemdziesiątych XVIII wieku rozpoczęto klasycystyczną modernizację według projektów Dominika Merliniego i Jana Christiana Kamsetzera. Po 1815 roku Edward Raczyński zamienił salę balową na romantyczną, neogotycką Zbrojownię z dawnym polskim uzbrojeniem i pamiątkami narodowymi. Pod koniec XIX wieku Zygmunt Hendel przekształcił dawną salę biesiadną w neorokokową bibliotekę na kilkanaście tysięcy książek o sztuce.
Podczas II wojny światowej w pałacu działała szkoła Hitlerjugend, a po 1945 roku mieściła się w nim między innymi szkoła podstawowa. Remonty sfinansowane z funduszy norweskich i unijnych w latach 2007-2009 i 2013-2015 pozwoliły odtworzyć historyczny wystrój. Odtworzone wnętrza pokazują dom z wyposażeniem gromadzonym od XVIII wieku do 1939 roku.
Pytanie 1 z 2
Według czyich projektów w latach 80. XVIII wieku rozpoczęto klasycystyczną modernizację pałacu?
- Lokalizacja
- Korpus główny i lewe skrzydło pałacu. Pinezka wskazuje budynek; lokalizację we wnętrzu opisano poniżej. · Pałac · Wnętrza historyczne
- Sygnatura
- PKT-ROG-01
- architektura
- Raczyńscy
- rezydencja
- XVIII wiek
- wnętrza historyczne

