Chata z Koców-Schabów

Chatę zbudowano w drugiej połowie XIX wieku w konstrukcji wieńcowej. Prostokątny budynek ma 10 na 7 metrów, a czterospadowy dach pokryto słomą. Wnętrze urządzono jako dom wielopokoleniowej rodziny drobnoszlacheckiej z przełomu XIX i XX wieku. Asymetryczny układ wnętrza nazywa się trojakiem. Dom dzielił przestrzeń między codzienną pracę, sen i przyjmowanie gości, choć wszystkie te funkcje musiały zmieścić się w niewielkiej bryle.

Dom ma dwa trakty: dużą izbę zwaną także kuchnią, drugą izbę, alkierz i narożną sień z komorą. W kuchni i przyległym alkierzu toczyło się codzienne życie rodziny. Druga izba pełniła funkcję reprezentacyjną, natomiast alkierz służył jako sypialnia i miejsce przechowywania ubrań. Z sieni wydzielono wąską komorę, z której schody prowadzą na strych. Sień łączyła pomieszczenia, ale służyła również pracom gospodarczym. Wraz z komorą mieściła drobne sprzęty używane w domu. Alkierz był osobnym pomieszczeniem, a nie wnęką w ścianie; jego funkcja sypialna odróżniała go od reprezentacyjnej drugiej izby.