Punkt zainteresowania
Ił-28
Samolot z rodziny powojennych dwusilnikowych odrzutowców Iliuszyna.
Język treści
Ił-28 w plenerowej kolekcji reprezentuje powojenną generację samolotów odrzutowych. Biuro konstrukcyjne Iliuszyna opracowało ten dwusilnikowy samolot bombowy w 1948 roku. Powstawał więc już po zakończeniu drugiej wojny światowej, której sprzęt tworzy inną ważną część muzealnej ekspozycji. Pierwszy prototyp otrzymał brytyjskie silniki Rolls-Royce Nene. Następnie zastosowano ich radzieckie odpowiedniki RD-45, a dalszy rozwój doprowadził do wykorzystania mocniejszych silników WK-1. Historia konstrukcji obejmuje więc również zmianę napędu, od importowanych jednostek po kolejne rozwiązania radzieckie.
Produkcję Iła-28 rozpoczęto w 1949 roku. Pierwsze maszyny przekazano jednostkom bojowym w 1950 roku. Te daty dotyczą rozwoju całego typu, reprezentowanego przez poznański eksponat. Na podstawie konstrukcji bombowej powstały także odmiany do rozpoznania. W wersji Ił-28R komorę w kadłubie wykorzystano do przenoszenia aparatów fotograficznych oraz dodatkowego wyposażenia. Polska zakupiła łącznie 80 bojowych Iłów-28 w odmianach bombowych i rozpoznawczych. Część samolotów przystosowano później do zadań radioelektronicznych.
Dla dzieci
Ił-28 należy do samolotów odrzutowych. Ma dwa silniki i pochodzi z rodziny zaprojektowanej po drugiej wojnie światowej. Projekt opracowano w 1948 roku w biurze Iliuszyna. Pierwszy prototyp latał z silnikami brytyjskiej firmy Rolls-Royce. Później konstruktorzy stosowali silniki radzieckie.
Produkcja rozpoczęła się w 1949 roku, a pierwsze maszyny trafiły do jednostek rok później. Rodzina Ił-28 obejmowała różne odmiany. Jedne były bombowcami, inne służyły rozpoznaniu, czyli zbieraniu informacji. W odmianie rozpoznawczej w kadłubie przenoszono aparaty fotograficzne. Polska kupiła łącznie osiemdziesiąt samolotów w odmianach bombowych i rozpoznawczych. Samolot na Cytadeli jest przedstawicielem tej powojennej rodziny maszyn.
Pytanie 1 z 2