Punkt zainteresowania
T-34-85
Czołg z 1944 roku, przywrócony do sprawności w 2020 roku.
Język treści
Poznański T-34-85 wyprodukowano w 1944 roku w zakładzie numer 112 Krasnoje Sormowo w Gorkim. Należy do wojennej produkcji tego czołgu średniego. W 2020 roku muzealny pojazd przeszedł remont, po którym odzyskał sprawność techniczną. Liczba 85 w oznaczeniu odnosi się do kalibru armaty, podawanego w milimetrach. Wcześniejsze T-34 miały armatę kalibru 76 mm. Zmiana uzbrojenia wiązała się z potrzebą zwalczania coraz lepiej opancerzonych niemieckich pojazdów. Tak zbliżone nazwy kryją ważną zmianę konstrukcji.
Załogę stanowiło pięć osób: dowódca, działonowy, ładowniczy, radiotelegrafista obsługujący karabin maszynowy oraz kierowca. Zadania podzielono pomiędzy ludzi kierujących pojazdem, prowadzących łączność i obsługujących uzbrojenie. Silnik umieszczono z tyłu kadłuba, a stanowiska załogi zajmowały inne części ciasnego wnętrza. Po obu bokach pojazdu znajdują się szerokie gąsienice. Łącznie dziesięć dużych kół jezdnych podtrzymuje poruszający się po nich ciężar czołgu. Charakterystyczne są pochyłe płyty kadłuba oraz dodatkowe cylindryczne zbiorniki zamocowane na zewnątrz. Na muzealnym wozie widnieje numer taktyczny 1214.
Dla dzieci
Ten T-34-85 zbudowano w 1944 roku w fabryce w Gorkim. W 2020 roku został wyremontowany i znów mógł się poruszać. Liczba 85 w nazwie oznacza kaliber armaty: 85 milimetrów. Starsze T-34 miały armatę o mniejszym kalibrze.
W środku pracowało pięć osób. Kierowca prowadził, dowódca kierował załogą, a pozostali zajmowali się łącznością i uzbrojeniem. Silnik znajdował się z tyłu. Zamiast zwykłych opon pojazd ma gąsienice, czyli szerokie, połączone pasy metalowych części. Wspierają się na dziesięciu dużych kołach. Zewnętrzne zbiorniki mają kształt walców, a płyty kadłuba ustawiono ukośnie. Na czołgu znajduje się numer 1214.
Pytanie 1 z 2