Dawna jadalnia Thökölych

Z dawnej jadalni Thökölych przetrwały fragmenty malowideł i tekstów moralizatorskich z 1639 roku. Sceny komentują kruchość życia oraz ludzką próżność. Towarzyszące im napisy tłumaczą sens obrazów, kierując uwagę ku przemijaniu i sprawom duchowym.

Jedna grupa postaci przedstawia muzykantów: dobosza, dudziarza i grającego na mandolinie. Należą do Tańca Śmierci, motywu zrównującego ludzi wobec śmierci bez względu na ich pozycję.

Druga scena odwołuje się do mitu o Dianie i Akteonie. Bogini, podglądana podczas kąpieli, przemienia mężczyznę w jelenia. Antyczna opowieść znalazła więc miejsce obok przedstawienia chrześcijańskiego tematu przemijania.

Obecne meble nie są pierwotnym wyposażeniem jadalni, lecz przedstawiają epokę Thökölych. Ród przeprowadził wielką przebudowę zamku i uczynił z niego reprezentacyjną siedzibę spiskiej szlachty. Do pamiątek rodzinnych należą również portrety Imricha Thökölyego i jego żony Ilony Zrínyi oraz herby Štefana II i Márie Gyulaffy.