Salon Główny

Salon Główny jest największym pomieszczeniem pałacu, a jego wyposażenie obejmuje empirowe meble z pierwszej połowy XIX wieku. Na ścianach zgromadzono 58 portretów oficerów pułku kirasjerów barona Seherra von Thossa. Obrazy namalował Carl Emrich w latach 1727-1731. Zespół powstał zatem wcześniej niż stojące tu meble; wnętrze łączy przedmioty pochodzące z różnych etapów historii rezydencji. Portretowanych wojskowych nie dobrano wyłącznie dla ozdoby: w tym pułku służył także Andrej Koháry, jeden z właścicieli pałacu.

Dziewiętnastowieczna tapeta jest papierowa, lecz jej wypukły ornament wykonano z aksamitnego proszku i uzupełniono drukowanym, złotym wzorem. Obok malarstwa i mebli uwagę skupia majolikowy piec, dzieło wiedeńskich mistrzów z XVIII wieku. Bogate zdobienie pieca należało do wystroju reprezentacyjnego pomieszczenia, choć urządzenie miało również bardzo praktyczną funkcję: ogrzewanie. W tym salonie dobrze widać trzy różne sposoby opracowania powierzchni: malowane płótna portretów, fakturę tapety i ornamentalną dekorację majoliki. Każdy z tych elementów zachowuje własną technikę wykonania, zamiast podporządkowywać całe wyposażenie jednemu materiałowi.