Plebania z Żeszczynki

Plebania z Żeszczynki powstała w 1824 roku dla wspólnoty unickiej. Do 1875 roku służyła duchowieństwu greckokatolickiemu, następnie prawosławnemu, a od 1921 roku rzymskokatolickiemu. Są to trzy kolejne przynależności wyznaniowe budynku i dwie zmiany między nimi.

Budynek wzniesiono z bali sosnowych w konstrukcji węgłowej; pierwotną strzechę zastępuje dziś ocynkowana blacha żelazna. Muzealne wnętrze odtwarza podział pomieszczeń z 1859 roku, nawiązujący do rozwiązań stosowanych w dworach. W układzie dwutraktowym urządzono mieszkanie księdza i kancelarię, w której załatwiano sprawy parafialne. Ekspozycja przedstawia model małomiasteczkowej plebanii rzymskokatolickiej z początku 1939 roku, a nie wszystkie okresy historii budynku jednocześnie.

Plebania stanęła w muzeum w 1977 roku; wraz z urządzonym wnętrzem jest udostępniana od maja 2010 roku. Współtworzy zespół sakralny z kościołem z Matczyna, dzwonnicą z Motycza, spichlerzem z Wrzelowca i lapidarium.