Renesansowy portal z Przytoku

Portal wykuto z piaskowca w 1596 roku dla dworu w Przytoku, który zbudował Joachim von Stentsch, właściciel tamtejszych dóbr i starszy powiatu zielonogórskiego. Rezydencja miała budynek główny i dwa skrzydła, a budowy doglądał Antonius von Mesar, który prawdopodobnie prowadził też warsztat kamieniarski. Pod koniec XVIII wieku Friedrich Albert Zimmermann zaliczył ją do najwspanialszych rezydencji okręgu zielonogórskiego.

W latach trzydziestych XX wieku z dworu zostało już tylko jedno skrzydło, używane jako spichlerz. Właściciel zakładu kamieniarskiego Otto Schröter na własny koszt wymontował wtedy portal i przewiózł go do Zielonej Góry. W 1937 roku wmurowano go na terenie starostwa, w którego gmachu mieści się dziś muzeum, i odtąd służył jako przejście między ogrodem urzędu a sąsiednim podwórzem.

Po konserwacji w 2008 roku kruchy kamień rozebrano i przez dwanaście lat przechowywano pod dachem, w oczekiwaniu na rozbudowę muzeum. W maju 2020 roku ponownie złożono go w nowym skrzydle muzeum.