Sala autonomii galicyjskiej

Autonomia galicyjska przyniosła Nowemu Sączowi rozwój samorządu, kolei i miejskiej infrastruktury. Wystawa zaczyna tę opowieść od 1867 roku i prowadzi przez zmiany, które do dziś można odczytać w zabudowie miasta.

W 1876 roku powstały cesarsko-królewskie Warsztaty Kolejowe i uruchomiono linię Tarnów-Leluchów. Kolejarze potrzebowali mieszkań w pobliżu pracy: w 1891 roku przygotowano w Wiedniu plany stu domów osiedla kolejowego, a rok później oddano pierwszych 37. Parterowe budynki, przeważnie bliźniacze, otaczały niewielkie ogrody; ulice wytyczono w regularną siatkę.

17 kwietnia 1894 roku pożar strawił północno-zachodnią część Nowego Sącza i dawny ratusz. Nowy gmach zaprojektował architekt miejski Jan Peroś, a prace budowlane prowadził Karol Knaus z Krakowa. Budowę rozpoczęto w 1895 roku, wybierając eklektyczną formę łączącą wzory dawnych epok. W dekoracjach przeważają neorenesans i neobarok. Przy kopaniu fundamentów odkryto drewniane rury dawnego wodociągu, którym sprowadzano wodę z Roszkowic do końca XVIII wieku. Wieżę wieńczy orzeł pełniący również funkcję wiatrowskazu. Odbudowany ratusz nadal służy władzom miasta.