Punkt zainteresowania
Rośliny pnące
Kolekcja roślin wykorzystujących podpory, z licznymi powojnikami.
Język treści
Ekspozycję roślin pnących założono w 1998 roku. Pokazuje rośliny, które wykorzystują podpory i tworzą zieleń na pionowych powierzchniach. Większość okazów w tej kolekcji rośnie w gruncie; część należy do roślin zawsze zielonych. Dział zajmuje południowo-wschodnią część ogrodu. Najliczniej reprezentowanym rodzajem jest powojnik, Clematis. Cały zbiór pnączy obejmuje blisko 500 taksonów. Wśród nich około 220 to gatunki i odmiany botaniczne zimujące w gruncie. Zestawienie obejmuje więc zarówno bogactwo form ogrodniczych, jak i rośliny o różnym pochodzeniu botanicznym.
Ozdobą pnączy są kwiaty, liście oraz owoce i owocostany. Jesienią ważne stają się zmiany barwy ulistnienia, a niektóre owoce i owocostany utrzymują się przez zimę. Wygląd tej samej podpory zmienia się zatem w ciągu roku, nawet gdy rośnie na niej ta sama roślina. Istotną cechą prezentowanej grupy jest sposób umocowania pędów na podporze. W kolekcji zestawiono rośliny o różnych formach wzrostu, od bujnych po lekkie i delikatne. Pnącza tworzą odrębną grupę zieleni nazywaną zielenią płaszczyzn pionowych: ich pokrój zależy także od obiektu, po którym się wspinają.
Dla dzieci
Pnącza rosną po podporach. Mogą pokrywać pionowe powierzchnie liśćmi i kwiatami. Ich specjalną kolekcję założono w tym ogrodzie w 1998 roku. Większość roślin posadzono w ziemi, a część pozostaje zielona również zimą.
Najwięcej jest tu powojników, nazywanych po łacinie Clematis. Cała kolekcja obejmuje blisko 500 gatunków, odmian i innych wyróżnianych przez botaników grup. Około 220 z nich zimuje w gruncie.
Pnącza zmieniają wygląd w ciągu roku. Oprócz kwiatów mają ciekawe liście, owoce i owocostany. Niektóre zachowują owoce przez zimę. Sposób przyczepiania się do podpory jest jedną z cech, które pomagają porównywać te rośliny.
Pytanie 1 z 2