Zwierzę
Olśniak himalajski
Górski bażant o metalicznym upierzeniu samca i dziobie służącym do wykopywania pokarmu.
Język treści
Metalicznie połyskujące pióra samca olśniaka himalajskiego łączą niebieskie, zielone i ciepłe odcienie. Na głowie sterczy czub, a ogon ma brązową barwę. Samica jest znacznie skromniej ubarwiona, przeważnie brązowa. Obie płcie należą do tego samego gatunku z rodziny bażantowatych, mimo bardzo odmiennego wyglądu.
Olśniak zamieszkuje górskie rejony Azji, od Afganistanu przez Himalaje po obszary Tybetu i Mjanmy. Korzysta z lasów oraz terenów powyżej granicy drzew, a zimą przenosi się niżej. Większą część dnia przeznacza na poszukiwanie pożywienia. Długim, zakrzywionym dziobem rozkopuje podłoże, wydobywając ukryty pokarm. Potrafi dostać się do niego także spod śniegu.
Jadłospis obejmuje nasiona, bulwy, pędy, jagody i owady. Podczas zalotów samiec porusza czubem i rozkłada pióra ogona; pokazowi towarzyszą głosy. Samica przygotowuje proste zagłębienie na gniazdo pod osłoną roślin albo na zboczu. Po wykluciu pisklęta mają jasnobrązowy puch na grzbiecie i jaśniejszy spód ciała. Ich niepozorne barwy różnią się od połysku dorosłego samca, który służy pokazom godowym.
Dla dzieci
Samiec olśniaka błyszczy kolorami jak wypolerowany metal. Na głowie ma czub, a jego ogon jest brązowy. Samica wygląda znacznie spokojniej: przeważają u niej brązowe pióra. Olśniaki należą do bażantów.
Żyją w górach Azji. Zimą schodzą niżej, a pożywienia szukają głównie przy ziemi. Ich długi, zakrzywiony dziób działa podczas kopania jak niewielkie narzędzie. Potrafią wydobywać pokarm nawet spod śniegu. Zjadają nasiona, bulwy, pędy, jagody i owady.
W czasie zalotów samiec prezentuje pióra, porusza czubem i rozkłada ogon. Samica przygotowuje gniazdo w prostym zagłębieniu pod roślinami lub na zboczu. Pisklęta są brązowawe i nie mają jeszcze jaskrawych barw dorosłego samca.
Pytanie 1 z 2
Jak olśniak wydobywa pokarm ukryty w podłożu?
- Lokalizacja
- Woliery ptaków grzebiących, strefy 1-8.