Zwierzę
Kapibara wielka
Największy współczesny gryzoń spędza życie blisko wody.
Język treści
Oczy, uszy i nozdrza kapibary są umieszczone wysoko na głowie. Zwierzę może dzięki temu zanurzyć znaczną część ciała, zachowując kontakt z otoczeniem nad powierzchnią. Między palcami ma błony ułatwiające pływanie. Kapibara jest największym żyjącym gryzoniem, a jej krępa sylwetka i tępo zakończony pysk wyraźnie różnią się od wyglądu niewielkiej myszy.
W naturze występuje w Ameryce Południowej i pozostaje związana z wodą. Je przede wszystkim trawy oraz rośliny wodne, uzupełniając dietę innym pokarmem roślinnym. Szorstka, dość rzadka sierść ma brązowawe odcienie. Ogon jest szczątkowy i nie tworzy długiego steru, jaki znamy u wielu innych pływających ssaków.
Kapibary są społeczne. Żyją w grupach i porozumiewają się różnymi dźwiękami, od pisków po chrząknięcia. W sytuacji zagrożenia potrafią wydać odgłos przypominający szczeknięcie. Woda służy im jako schronienie i miejsce sprawnego poruszania się. Nawet kiedy ponad powierzchnią widać głównie głowę, uszy i oczy mogą śledzić otoczenie. Ustawienie tych narządów jest jednym z najbardziej czytelnych przystosowań kapibary do ziemnowodnego trybu życia.
Dla dzieci
Kapibara jest krewną innych gryzoni, ale rozmiarem bardzo je przewyższa. To największy żyjący gryzoń. Ma krępe ciało, tępy pysk i tak mały ogon, że łatwo go przeoczyć.
Woda jest ważną częścią jej świata. Kapibara dobrze pływa, a między palcami ma błony. Oczy, uszy i nozdrza znajdują się wysoko na głowie. Gdy zanurzy ciało, nadal może obserwować to, co dzieje się wokół.
Dzikie kapibary żyją w Ameryce Południowej. Jedzą głównie trawy i rośliny wodne. Lubią towarzystwo innych kapibar i komunikują się piskami oraz chrząkaniem. Przy zagrożeniu mogą nawet szczekać. Podczas obserwacji poszukaj wysoko położonych uszu i oczu: ich ustawienie pomaga zrozumieć, jak kapibara radzi sobie w wodzie.
Pytanie 1 z 2
Co umożliwia kapibarze wysokie położenie oczu, uszu i nozdrzy?
- Lokalizacja
- Wybieg: kapibara wielka