Zwierzę
Tamaryna białoczuba
Mała małpa z białym czubem, zamieszkująca lasy północnej Kolumbii.
Język treści
Nad niewielką twarzą tamaryny wyrasta czub długich, białych włosów. Kontrastuje z ciemniejszymi partiami futra na grzbiecie. Ten naczelny waży zaledwie kilkaset gramów, a długość jego ciała wynosi około 20-28 centymetrów. Ogon, mierzący 36-42 centymetry, jest dłuższy od samego tułowia z głową. Zestawienie tych rozmiarów pokazuje, jak mała jest tamaryna w porównaniu z większymi małpami, takimi jak mandryl.
Gatunek pochodzi z północnej Kolumbii, gdzie zamieszkuje lasy i tereny krzewiaste. Prowadzi nadrzewny tryb życia i jest aktywny w ciągu dnia. Porusza się na czterech kończynach, a przestrzenie między gałęziami pokonuje także skokami. Małe grupy rodzinne przemieszczają się wśród roślinności w poszukiwaniu pożywienia.
Tamaryna nie żywi się wyłącznie owocami. Zjada również owady, pająki, kwiaty, ptasie jaja i drobne kręgowce. Różnorodny pokarm zbiera więc z roślin oraz ze świata małych zwierząt. Do komunikowania się używa wysokich dźwięków, świergotów i treli, które mogą przypominać ptasie głosy. Takie odgłosy to część porozumiewania się z członkami grupy oraz zaznaczania zajmowanego terytorium w gęstej roślinności.
Dla dzieci
Tamaryna białoczuba ma nad głową długie białe włosy. Wyglądają jak nastroszony czub. Całe zwierzę waży tylko kilkaset gramów. Jego ogon jest dłuższy niż głowa i tułów razem.
W naturze żyje w północnej Kolumbii. Dzień spędza wśród drzew i krzewów. Chodzi na czterech kończynach i przeskakuje między gałęziami. Towarzyszy jej mała grupa rodzinna.
W tamarynim jadłospisie są owoce, ale również owady, pająki, kwiaty i ptasie jaja. Ta mała małpa potrafi wydawać świergotliwe głosy, trochę podobne do ptasich. Dźwiękami porozumiewa się z innymi tamarynami i zaznacza swoje terytorium. W lesie, gdzie gałęzie i liście zasłaniają widok, głos jest ważną częścią kontaktu z grupą.
Pytanie 1 z 2