Punkt zainteresowania
Refektarz Letni
Dawna jadalnia zakonników z malarską sceną nakarmienia pięciu tysięcy ludzi.
Język treści
Refektarz był wspólną jadalnią zakonników, a lubiąski Refektarz Letni otrzymał rozbudowaną barokową dekorację. Salę o powierzchni przekraczającej 270 metrów kwadratowych nakrywa nieckowe sklepienie. Malowidła wykonał Felix Anton Scheffler w 1733 roku. W centrum przedstawił biblijny cud nakarmienia pięciu tysięcy ludzi, wiążąc temat obrazu z przeznaczeniem pomieszczenia, w którym spożywano posiłki.
Niżej, w owalnych medalionach, znalazły się sceny z życia świętych Benedykta i Bernarda. Pastelowa kolorystyka, sztukaterie i marmurowa posadzka tworzą bogatą oprawę dawnej klasztornej jadalni. Wejście ujmuje portal z czarnego marmuru, wyraźnie odróżniający się od jasnej dekoracji sali. Refektarz należy do regularnie udostępnianych wnętrz, obok Jadalni Opata, Sali Książęcej i kościoła NMP. Nad nim znajduje się biblioteka klasztorna, otwierana w programach specjalnych: zwiedzenie jadalni nie oznacza dostępu do sali bibliotecznej. Oba pomieszczenia zajmują tę samą część gmachu, lecz pełniły odmienne funkcje.
Dla dzieci
Słowo refektarz oznacza klasztorną jadalnię. Tutaj zakonnicy wspólnie jedli posiłki. Na sklepieniu Felix Anton Scheffler namalował w 1733 roku scenę z Biblii: cud nakarmienia pięciu tysięcy ludzi. Temat obrazu pasował do zadania tej sali.
W mniejszych, owalnych malowidłach pokazano wydarzenia z życia świętych Benedykta i Bernarda. Jasne kolory, dekoracje ścian i marmurowa podłoga składają się na barokowy wystrój. Przy wejściu jest ozdobne obramowanie, czyli portal z czarnego marmuru. Refektarz ogląda się podczas regularnego zwiedzania. Nad jadalnią znajduje się dawna biblioteka zakonników, ale wchodzi się do niej podczas specjalnie ogłaszanych wydarzeń. Zwykła wizyta w refektarzu nie obejmuje więc automatycznie pomieszczenia nad nim.
Pytanie 1 z 2
Jaką scenę przedstawia centralne malowidło refektarza?
- Lokalizacja
- Budynek klasztorny, parter południowego ryzalitu skrzydła zachodniego. Regularne zwiedzanie.