Donżon

Donżon wzniesiono w latach 1770-1774, po rozebraniu pozostałości średniowiecznego zamku i Małego Szańca. Budowa zmieniła sam środek twierdzy: dawną zabudowę rezydencjonalną zastąpił obiekt przeznaczony do obrony i utrzymania garnizonu. Jego nieregularny narys częściowo nawiązuje do zarysu wcześniejszego zamku. Donżon należy do najwyżej położonego śródszańca, czyli wewnętrznego zespołu umocnień, oddzielonego od sąsiednich dzieł suchą fosą.

Wewnątrz znajdowały się kazamaty artyleryjskie, zbrojownia oraz magazyny żywności. Pod jednym zespołem umocnień skupiono stanowiska bojowe i zaplecze zaopatrzenia załogi. Były tu również piekarnia oraz liczne pomieszczenia dla żołnierzy. Te funkcje uzupełniały część artyleryjską, zapewniając miejsce codziennej pracy i pobytu garnizonu. Projekt śródszańca opracował hrabia von Pinto, a budowę prowadzono pod kierunkiem pułkownika Reglera. Nad jego szczytem wzniesiono cylindryczną wieżę obserwacyjną, górującą nad pozostałymi częściami fortyfikacji.