Donżon

Donżon tworzą cztery połączone wieże otaczające dziedziniec. Ich wysokość sięga 30 metrów, a mury mają miejscami aż 12 metrów grubości. Ten masywny śródszaniec stanowił centralną część obrony, osłanianą dodatkowo przez fosę i bastiony. Nie był smukłą wieżą zamkową: to rozbudowany blok pomieszczeń fortecznych.

W projekcie przewidziano 151 pomieszczeń rozmieszczonych na trzech kondygnacjach. Kazamaty to wnętrza osłonięte mocnymi sklepieniami, przystosowane do wojskowych potrzeb. Układ wokół wspólnego dziedzińca skupiał wiele funkcji w jednym, silnie ufortyfikowanym obiekcie.

Do środka prowadzą bramy, w których cegłę połączono z piaskowcem i rzeźbionym detalem. Materiał nie jest wszędzie jednakowy: zasadniczą masę budowli tworzy kamień, natomiast cegła pojawia się w sklepieniach, ścianach wewnętrznych i części elewacji. Obejrzyj obramienie bramy, a potem surowsze partie murów.

Sucha fosa oddzielała donżon od zewnętrznych umocnień. Po jej drugiej stronie znajdowała się przeciwskarpa z kazamatami, dalej zaś pierścień bastionów. Obrona nie kończyła się więc na najgrubszej ścianie. Kolejne przeszkody i stanowiska tworzyły wspólny układ, którego środek zajmowały cztery wieże.