Przebudowa po pożarze

Pożar z 1575 roku objął górne partie wieży. Odbudowa zmieniła jej zwieńczenie: zamurowano prześwity pierwotnego krenelażu, nieznacznie podwyższono ściany i założono nowy dach. Dawny chodnik bojowy przestał więc wyglądać tak jak w średniowiecznej rezydencji.

Ślady zamurowanych blanków pozostały w konstrukcji. Ich zarys pozwala porównać dawną krawędź muru z późniejszym podwyższeniem. Nie trzeba odtwarzać całej wieży w wyobraźni: fragment wcześniejszego rozwiązania nadal tkwi w jej ścianach. Dzisiejsza sylwetka nie jest jednak niezmienioną bryłą z czasów fundatora.

W XVI wieku wykonano również nowe otwory okienne i dwa wykusze latrynowe. Były to urządzenia związane z użytkowaniem mieszkalnym, a nie z obroną. Nie wszystkie szesnastowieczne zmiany dają się przypisać bezpośrednio odbudowie po pożarze. Okna, latryny i przekształcone zwieńczenie pokazują różne ingerencje w starszą konstrukcję: kamienne mury zachowano, lecz sposób korzystania z budowli oraz jej wygląd ulegały zmianom.