Apartamenty biskupów

Apartament biskupi tworzyły trzy komnaty mieszkalne. Ich sklepienia pochodzą z różnych etapów budowy: w dwóch pierwszych salach z końca trzeciej ćwierci XIV wieku, w trzeciej z około 1500 roku. Nawet w obrębie jednego mieszkania zachowały się więc elementy oddalone od siebie o ponad stulecie.

Za biskupa Andrzeja Batorego, sprawującego urząd w latach 1589–1599, środkową komnatę podzielono na dwa mniejsze pokoje. Ścianę usunięto dopiero podczas konserwacji w latach 1974–1976. Odsłonięto wtedy także malowidła zachowane na połowie sklepienia tego pomieszczenia.

W narożnej komnacie pozostał kominek i wnęka po przejściu do dawnej łaźni. O łaźni wspomina notatka z 1501 roku. Ogrzewanie i osobne miejsce kąpieli należały do wyposażenia mieszkalnej części rezydencji, obok reprezentacyjnych sal służących urzędowi biskupa.

Dzisiejsza wystawa „Wielcy mieszkańcy zamku lidzbarskiego” przedstawia osoby związane z rezydencją. Komnaty stanowią dla tej opowieści historyczne wnętrze, lecz ich obecny układ nie jest niezmienionym mieszkaniem jednego gospodarza. Podziały pokoi, różne daty sklepień i odsłonięte malowidła dokumentują kolejne przekształcenia apartamentu.