Kaplica zamkowa

Kaplica świętej Katarzyny Aleksandryjskiej ma średniowieczny rodowód, choć jej wyposażenie jest głównie rokokowe. W 1392 roku biskup Henryk Sorbom ustanowił wikarię przy głównym ołtarzu. Początkowo był tu jeden ołtarz; z czasem pojawiły się dwa boczne, związane z kolejnymi fundacjami.

Nowy wystrój ufundował biskup Adam Stanisław Grabowski w latach 1751–1760. Ołtarze, malowidła i prospekt organowy uzupełniły starszą gotycką konstrukcję. Zestawienie dekoracyjnego wyposażenia z żebrowym sklepieniem wynika z tej przebudowy, nie z jednoczesnego powstania wszystkich części wnętrza.

Malowidła z 1755 roku przedstawiają sceny ze Starego Testamentu. Wśród nich są Ofiarowanie Izaaka, Rebeka przy studni, Drabina Jakubowa i Józef objaśniający sny faraona. Cykl obejmuje też spotkanie Józefa z braćmi. Autorstwo tych dekoracji przypisuje się Józefowi Korzeniewskiemu.

Organy wykonał w 1760 roku Christoph Heinrich Obuch. Rzeźbioną i złoconą obudowę instrumentu przygotowano w warsztacie Christiana Bernarda Schmidta z Reszla w latach 1760–1761. Instrument i jego oprawa są pracami różnych rzemieślników: organmistrza odpowiedzialnego za brzmienie oraz warsztatu rzeźbiarskiego tworzącego dekorację.