Wielki Refektarz

Wielki Refektarz ma 27 metrów długości, 8,8 metra szerokości i 10 metrów wysokości. Sześć przęseł sklepienia gwiaździstego łączy żebro przewodnie. Pomieszczenie zajmuje całe skrzydło zamku i było przeznaczone do uroczystych zgromadzeń, między innymi sejmików warmińskich i wystąpień biskupa.

Na ścianie zachowała się scena Koronacji Marii z około 1380 roku. Inne fragmenty dekoracji pochodzą z późniejszych okresów: w niszy okiennej przetrwał piętnastowieczny wizerunek świętego Pawła oraz ornament z herbem biskupa Antoniego Jana Szembeka z początku XVIII wieku.

Poczet herbów biskupów pod sklepieniem rozpoczęto za Jana Stefana Wydżgi, sprawującego urząd w latach 1659–1679. Dalsze herby domalowano w 1930 roku. Dekoracja nie powstała więc jednocześnie z gotycką salą; kolejne warstwy przedstawiają gospodarzy zamku z różnych stuleci.

Od lat osiemdziesiątych XX wieku prezentowana jest tu sztuka gotycka ze zbiorów Muzeum Warmii i Mazur. Kolekcja obejmuje dzieła sakralne z Warmii i dawnych Prus krzyżackich. Zabytki ogląda się we wnętrzu, którego własne średniowieczne malowidła pozostały częścią architektury, a nie zostały przeniesione do gablot.