Wieża zamkowa

Wysoka wieża ma kwadratową podstawę i ośmioboczną górną część. Jej masywna bryła różni się od trzech mniejszych wieżyczek nadwieszonych w pozostałych narożach zamku. Te niewielkie elementy nie są wieżyczkami dobudowanymi do głównej wieży: stanowią osobne akcenty całej rezydencji.

Wewnątrz urządzono oratorium Łukasza Watzenrodego, niewielką przestrzeń modlitwy i rozmów. Biskup zlecił jej wyposażenie około 1500 roku. Komnatę przykrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe, ściany zdobią malowidła, a ciepło zapewniał kominek. Była więc pomieszczeniem użytkowym, nie pustą częścią obronnej konstrukcji.

Nad oratorium mieścił się skarbiec, poniżej karcer. W jednej pionowej strukturze znalazły się zatem pomieszczenia o skrajnie różnych funkcjach: przechowywanie kosztowności, prywatne spotkania i odosobnienie więźniów. Oratorium sąsiadowało z Izbą Sybilli, prywatnym apartamentem biskupa wydzielonym z Wielkiego Refektarza.

Watzenrode sprawował urząd biskupa warmińskiego w latach 1489–1512. Był wujem i opiekunem Mikołaja Kopernika, a oratorium należało do miejsc ich rozmów. Podczas pobytu na zamku Kopernik opracował „Komentarzyk”, zawierający pierwszą koncepcję teorii heliocentrycznej, jeszcze przed przeniesieniem się do Fromborka.